lectuur, personal

Sneak peek in een zelfgeschreven verhaaltje

Ik ben onlangs een tijdje bezig geweest aan een verhaaltje, en zou graag een stukje met jullie willen delen. Vergeet niet om na het lezen te typen wat je ervan vond, en of je de rest van het verhaaltje ook zou willen zien verschijnen.😉

Hitte verstikkende hitte. Overal vuur, de tiener kijkt verwilderd en angstig rond. “Waar ben ik?” Uit de rook doemt er een silhouet op. “Welkom in de hel!” Het silhouet begint te lachen. Het is een lach waar je kippenvel van krijgt. “Ben Jij de duivel?, Ben jij Satan?” Het silhouet stapt uit de rook. Nu ziet de tiener duidelijk iemand staan, een meisje. “Liet ik me zoveel angst aanjagen door een meisje?” Opeens spat er een dichte rookwolk uit elkaar. Als de rook opklaart staat er geen meisje meer, maar een tiener. Weer een rookwolk. Nu staat er ook geen tiener meer maar een oude vrouw, en daarna een zwarte kat. Dan staat de tiener er weer.

“Dus je bent een tiener?, net zoals ik?” “Nee. Ik ben veel machtiger dan jij.” Het klinkt minachtend. “Tuurlijk, mij zie je er een doodgewoon kind uit.” “Kijk eens goed”, klonk het geamuseerde antwoord. En als de tiener wat uit de rook stapte viel haar mond open. Twee kleine zwarte hoorntjes en twee grote zwarte vleugels zaten er op het lichaam. Het meisje met de zwarte hoorns zegt ook nog: “By the way, ik ben Mortha.” “Uhm”, nog steeds staart ze naar de vleugels. “Jullie stervelingen zijn ook onbeleefd zeg.” “Wat!, zegt het meisje als ze eindelijk naar Mortha is aan het kijken in plaats van naar de vleugels. Mortha, totaal niet onder de indruk: “je hoorde me wel, zeg me nu gewoon je naam!” “Vicky”

“Eindelijk!, welkom of eerder niet welkom in de hel.” Mortha zwaait een aantal keer met haar vleugels. En vliegt weg, Een verbouwereerde Vicky achterlatend. “Dus ik ben dood” Zegt Vicky, half vragend half constaterend. “Anders zou je hier niet zijn!” Roept Mortha nog terug.

“Dus ik ben dood” zegt Vicky nog een keer. Maar, hoe dan? Hoe hardt ze ook nadenkt ze kan het zich niet herinneren. “Hoe ben ik dood gegaan?” zegt ze in zichzelf mompelend. Ze wil gaan neerzitten, maar de grond is gloeiend heet. “Au!” “Als ik hier niet eens  fatsoenlijk kan gaan  neerzitten ben ik hier weg.”“Probeer dat maar niet.” Zegt een akelige stem.

Weer rook. “Kom maar tevoorschijn Mortha, ik weet nu dat jij het bent!” Weer klinkt die akelige stem: Nee hoor, ik ben niet zo zwakinnig als zij.” Nu hoort Vicky ook duidelijk dat het een mannenstem is. Opeens wordt de rook weggeblazen door een hevige wind. En daar vliegt Mortha. Woedend om wat ze net heeft gehoord. “Wat zei je, Lucifer! Ik zwak?” Ze vliegt naar hem toe, en grijpt hem bij de keel. Maar, Lucifer ziet haar aankomen, en smijt een vuurbal op haar af. Op haar beurt ontwijkt Mortha die.

“Ben je te bang om bij mij te komen, en man tegen man te vechten broertje? Dan ben je nog angstiger dan ik dacht.” Ook Lucifer vliegt nu op. “Nee hoor, bang om je te verwonden, dat wel.” Vicky vindt dat ze totaal niet op elkaar lijken, deze zogenaamde familieleden.

Ze zijn allebei tieners en hebben allebei zwart haar. Maar voor de rest lijken ze in niets op elkaar.  Mortha heeft grote zwarte vleugels terwijl die van Lucifer rood zijn. Zo van die vleugels die je meteen associeert met een duivel. Niettemin zagen zijn vleugels er zeer krachtig uit. Ook hun stem was anders, waar Lucifer een akelige stem heeft, heeft Mortha een zoete bijna verleidelijke stem.

“Waarom ben je hier, Lucie?” zegt Mortha. “Noem me niet zo!” Lucifer vliegt op Mortha af. Maar, ze ziet hem komen en pakt zijn nek vast met haar handen. Ze schudt Lucifer flink door elkaar en smijt hem dan tegen een rots. Lucifer blijft doodstil liggen.

“Is hij… zegt Vicky. “Dood? , nee jammer genoeg niet.” Antwoordt Mortha. Ze is blij omdat ze gewonnen heeft. Mortha buigt zich even over Lucifer. “Zie je wel, zelfs geen schrammetje.” Ze pakt even zin hand op en zegt met zielig hoog stemmetje: “Ik ben Lucifer, de zelfvoldane kwal.” Vicky moet erom lachen. Opeens springt Lucifer recht. “Zo praat ik niet!” “Ben je zeker?” vraagt Mortha uitdagend. Lucifer pakt Mortha’s hand vast, en probeert haar weg te slingeren. Maar, halverwege de gooi stampt ze tegen Lucifers hand.

“Au!, kreng!” Lucifer slaat Mortha hard op haar gezicht, waarna zij zijn ogen probeert uit te krabben. Lucifer vliegt omhoog om haar te ontwijken. Waarna hij op haar afduikt. Mortha wordt op de grond geduwd. En Lucifer neemt haar in een houdgreep. “Zo, wie is de baas?” Mortha moet lachen. “Jij in ieder geval niet, slappeling!” En met een stevige ruk bevrijdt ze zich uit Lucifers greep.

Terwijl Mortha vuurballen op hem gooit zegt ze: “Je hebt nog steeds niet geantwoord op mijn vraag. Waarom ben je hier?” Het klinkt eerder dreigend dan vragend. “We zijn hier om dezelfde reden zusje.” Antwoordt hij.

“Jongens, jongens, jongens, er wordt niet meer gevochten voor geenzijdigen.” Vicky kijkt verwonderd op. In de lucht ziet ze nu nog een figuur hangen. En deze man ziet er ongeveer hetzelfde uit als Lucifer. Enkel het gezicht is anders en hij lijkt ouder. “Zeg dat tegen hem!” zegt Mortha, nog steeds boos. “O, dus nu heb ik het gedaan.”, roept Lucifer kwaad.

“Ik was hier in ieder geval eerst.” “Stop!” Roept de man.” Jullie kennen het gebruik. Degene die de nieuwe als eerste ziet heeft hem of haar aan zijn zijde.” “Ik dus”, roept Mortha naar Lucifer. “Zeg mag ik ook weten wat er aan de hand is.” Roept Vicky. De oude man kijkt haar boos aan.

“Even zien, Vicky Charper?” “Ja” Antwoordt ze verwonderd. “Hoe ben je gestorven?” “Wel meneer, ik heb geen flauw idee.” “Je weet niet hoe je gestorven bent?” Vraagt hij. En zich dan tot Mortha richtend: “Je weet toch wat dit betekend hé, Jij zult haar moeten opleiden.”

“Wacht wat?” Vraagt Vicky. “Ja meisje” grijnst de oude man. “Je wordt één van mijn demonen, onder Mortha’s bevel.” “De uitleg krijg je onderweg wel” Zegt Mortha lachend. Ze pakt Vicky op. Die begint te schreeuwen: “Help!, ik ga vallen! Laat me los!” “Als ik je nu loslaat sterf je opnieuw” zegt Mortha . “En na een tweede dood ben je niet dood, maar het doet wel dubbel zoveel pijn. Mag ik je dus alsjeblieft vasthouden?” Ze grijnst, zwaait snel met haar vleugels en stijgt weer op, deze keer probeert Vicky zich zo stil mogelijk te houden, bang om te vallen.

Zou je graag willen weten hoe het verder gaat? Hoe het komt dat Mortha er anders uitziet? Hoe dat Vicky is gestorven? Of waarom ze zich niet herinnerd hoe ze is gestorven? Typ het hieronder naar mij. En ook als je tips hebt voor het vervolg, of waar ik op moet letten hoor ik het graag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s